Wandelend door het leven, een eerste impressie

Wat is er veel te ervaren bij de start van een nieuw avontuur!

Onze eerste dag op shet Pieterpad lopen we in de provincie Groningen van Pieterburen naar Winsum. In een paar woorden uitgedrukt is de ervaring: opwinding, wind, blijdschap, spierpijn, vrijheid. We doen het! Het lopen met bepakking, waarin we allebei niet echt geoefend zijn,  voelen we wel, maar valt ons ook mee. ’s  Avonds vinden we via Vrienden op de fiets een overnachtingsplek bij twee lieve mannen waar we ook nog eens een Indonesische maaltijd aangeboden krijgen. Dat is zeker naar onze smaak! De tweede dag kunnen we onze kwaliteiten al inzetten. We overnachten in Groningen bij een vrouw met fysieke klachten. In ruil voor het bed en de maaltijd geven we haar een reading over de diepere betekenis van wat haar lichaam hiermee vertellen wil. Dit is wat we willen! Onderweg zijn, mensen ontmoeten en onderwijl onze diensten aanbieden en ons inkomen verdienen.

Dan loopt het ineens anders dan we hadden gewenst. Koen heeft pijn aan zijn achillespees en kan niet verder lopen. We hebben een plek nodig om zijn voet rust te geven. We hebben een kortingsvoucher  voor een Fletcherhotel en pakken de bus naar die dichtbij Groningen. Een puur natuurstel in een luxe hotel! We kunnen het best waarderen. Ik heb zin om, als dit is wat het is, er en feestje van te maken. Voor Koen blijkt dat moeilijker. Hij heeft er flink de balen van, wil graag verder lopen en  vindt het vervelend dat hij mij ophoudt.  Dat zorgt ervoor dat het samen even niet zo gezellig is. Na twee nachten in het hotel is zijn voet nog niet genoeg hersteld, maar hebben we wel genoeg van deze plek. We vinden in de buurt een pipowagen die voor twee dagen beschikbaar is. Koen blijft daar en ik besluit zelf verder te lopen. Voor blijdschap in de relatie is het de beste keuze, maar ik ben ook verdrietig dat ik mijn volgende ervaringen niet met Koen deel.

Ik voel dat het voor mij het goede moment is om met nog meer vertrouwen verder te reizen. In plaats van de dag ervoor een overnachtingsplek regelen, ga ik op stap met een briefje aan mijn tas: ’Mag ik vannacht bij jou slapen?’. Als ik moe ben en klaar met wandelen krijg ik een positief antwoord. Ik kan terecht bij een gezin in Glimmen. Ik kan mee eten, een matras past in de speelhoek en die avond doe ik mee met de meditatie. Behalve dit geven ze me ook vertrouwen in het kunnen slagen van dit idee.

De dag erna haakt Koen alweer in! Ik geniet ervan om samen met hem te beleven hoe het landschap verandert en elkaar te wijzen op het goudhaantje in de struik naast ons pad. Die middag blijkt dat we nog wel even moeten wennen aan deze manier van leven. Onze etappe van die dag eindigt in Gasteren, een dorpje waar we onze volgende maaltijden wilden kopen, maar waar geen winkel blijkt te zijn. Ook zijn we nog niet geslaagd in het vinden van een plek  voor de nacht. Na even rond bellen wil Ans ons wel ophalen, mogen we mee rijden naar de winkel, koken in haar keuken en slapen in haar B&b!

Na de etappe van de volgende dag blijkt dat Koen zo graag verder wil wandelen dat hij meer doet op wilskracht dan wat goed is voor zijn lichaam. We bellen Marianne, een vriendin van een vriendin, met een tuinhuisje in haar tuin. We mogen voorlopig bij haar blijven! Voor mij is het elke dag de vraag: ‘Wat dient mijn hoogste goed?’ Is dat bij Koen zijn en in liefde leren om gaan met wat ik dan tegenkom of is het onafhankelijk zijn en in eerste instantie alleen verder wandelen? Ik bezie het per moment. Vooralsnog geniet ik nog van de gastvrijheid van deze lieve vrouw en zijn we blij dat we op de regenachtige en koude dagen een – min of meer – warm onderdak hebben.

De dagen dat we nu hebben gewandeld beseffen we : dit is ons leven! We doen het!

Bed and Breakfast Ans Faber Beekhof, Loon, 06-49665377

Pipowagen Sauwerd: Natuurhuisje.nl, nr 55573